لاوه‌لاوه ثبت ملی شد

لالایی مادران این دیار هرگز فراموش نمی‌شوند، لالایی‌هایی که مضامین آن ریشه در اعتقاد مادرانی دارند که بهترین‌ها را برای فرزندان خود می‌خواهند، ابیاتی که بخشی از آن دعای خیر برای کودک است و بخشی از آن نمایاندن راه درست و کار و تلاش.

«لاوه‌لاوه» معادل کردی و لکی لالایی است که بر اساس اعلام مدیر کل میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری ایلام در فهرست آثار ملی ناملموس به ثبت رسیده است.

«عبدالمالک شنبه‌زاده» در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در اجرای ماده 12 کنوانسیون بین المللی حفظ میراث فرهنگی ناملموس، قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مذکور مصوب سال 1384 مجلس شورای اسلامی و آیین نامه اجرایی آن، و ماده 2 قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی کشور مصوب 1367 مجلس شورای اسلامی مو ضوع میراث فر هنگی ناملموس " زبان لکی " و " لالایی لکی" (لاوه‌لاوه) در فهرست آثار ملی ناملموس کشور به ثبت رسیده است.

او در تشریح زبان لکی عنوان کرد : زبان لَکی زبان طوایف لک ایران و از زبان‌های ایرانی شاخه شمال غربی رایج در مناطق غرب ایران است ساختار اصلی دستوری و افعال لکی «همانند دیگر لهجه‌های کردی» در زمره زبان‌های شمال غربی ایرانی قرار می‌گیرد. زبان لکی شبیه به کردی و از لری متفاوت است.

شنبه زاده تصریح کرد : حوزه گسترش گویش لکی بخش بیرانوند یا هرو در شرق لرستان با ایل بزرگ بیرانوند ، شهرستان سلسله یا الشتر در شمال شرقی ، شهرستان دلفان یا نورآباد لرستان در شمال غربی ، شهرستان های سیروان وچرداول ، هلیلان وزردلان وبیجنوند وداجیوند دره شهر و شهرستان آبدانان در استان ایلام ، حوزه ماهیدشت درکرمانشاه و جنوب استان همدان و بخش‌هایی دیگر از طوایف لک در کردستان عراق، کرکوک و خانقین سکونت دارند.

مدیر کل میراث فرهنگی ایلام ادامه داد : گروه‌های زیادی از لک‌ها در طول تاریخ از مناطق خود کوچانده و تبعید شده‌اند از جمله گروهی که ساکن شمال ایران هستند و به کردهای تبعیدی معروفند و گروهی دیگر که توسط عثمانیها به اطراف آنکارا (شهر هایمانا یا هیمنا) کوچانده شدند به لکهای «شیخ بزینی» یا کردهای هیمنه‌ای معروفند که هنوز فرهنگ و هویت خود را کمابیش حفظ کرده‌اند.

شنبه زاده در تشریح لالایی گفت: لالایی از جمله آوازهایی است که چون نگینی بر تارک ادبیات شفاهی می درخشد. زمانی که کودک تنها مجذوب چهره و رفتار و حرکات مادر می شود، بی آنکه درکی درست از گفتار مادر داشته باشد، مادر با تغییر «تون» صدا و چهره و گاه حرکات وجدآور و بوسیدن، کودک خود را وادار به آرامش و متوجه خود می کند و در گفتار خود، تمام عناصر طبیعی و ملموس را به کار می برد و از طبیعت و زیبایی و دلاوری و گاه آرزوهای خود می گوید.

او اضافه کرد : لالایی در زبان لکی لاؤه لاؤه نامیده می شود «لالایی شامل جملات و سخنانی در مورد اظهار محبت مادر نسبت به کودک و امید و آرزوهایی است که مادر برای جگرگوشه ی دلبندش آواز می کند معمولا˝اشعار لالایی ده هجایی می باشند. لالایی از دیرباز تا کنون در میان لکستان وجود داشته و توسط زنان برای کودکان خردسال خوانده می شود.

  مدیر کل میراث فرهنگی ایلام ادامه داد : در لالایی مادران و خواهران اشعاری عاطفی و حماسی را با چندین ریتم و مقام موسیقیایی برای کودکان می خوانند. سرایندگان لالایی گمنام هستند و این اشعار، سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر انتقال یافته است این اشعار از مایه های عاطفی و حماسی مملو می باشند و نیز با مضمونهای امید بخش همراه هستند.

زبان لکی به شماره 1438 مورخ 1/6/ 96 در فهرست آثارملی ناملموس به ثبت رسیده است.

به گفته شنبه‌زاده لاوه لاوه در 1 شهریور 96 و به شماره 1439 در فهرست آثار ملی ناملموس و به صورت منطقه ای برای استان های لرستان، ایلام، کرمانشاه و همدان به ثبت رسیده است.

انتهای پیام


نظر خود را ثبت کنید